గోదావరి ఎక్స్‌ప్రెస్ రైలు లయబద్ధంగా కదులుతూ పొగమంచును చీల్చుకుంటూ వెళ్తోంది. స్లీపర్ కంపార్ట్‌మెంట్‌లోని ఇరుకైన గదిలో గాలి వెచ్చగా, నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

శ్రీనివాస్, 55 ఏళ్ల నిండు విగ్రహం లాంటి వ్యక్తి. ఆయన ముఖంలో ఒకరకమైన ప్రశాంతత, కాస్త బొద్దుగా ఉన్న శరీరంతో హుందాగా కనిపిస్తున్నాడు. ఆయన పక్కనే 35 ఏళ్ల ప్రకాష్ ఉన్నాడు. రైల్వే బుకింగ్ పొరపాటు వల్ల వారిద్దరికీ ఒకే బర్త్ కేటాయించబడింది. రైలు నిండా రద్దీగా ఉండటంతో, వేరే దారి లేక ఆ ఇరుకైన చోటులోనే సర్దుకోవాల్సి వచ్చింది.

క్యాబిన్‌లోని లైట్లు ఆపివేసి, నీలిరంగు చిన్న బల్బు మాత్రమే వెలుగుతున్నప్పుడు వారిద్దరూ పడుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. ఆ చిన్న బర్త్‌లో ఒకరికొకరు తగలకుండా ఉండటం అసాధ్యం. శ్రీనివాస్ యొక్క వెచ్చని, విశాలమైన శరీరం ప్రకాష్‌కు తగులుతోంది.

"చాలా ఇబ్బందిగా ఉంది కదా, క్షమించు," అని శ్రీనివాస్ లోతైన స్వరంతో మెల్లగా అన్నాడు.

"పర్వాలేదు," అని ప్రకాష్ సమాధానమిచ్చాడు, కానీ ఆ స్పర్శ అతనిలో ఒక తెలియని వేడిని పుట్టిస్తోంది.

రైలు ఒక్కసారిగా కుదుపుకు గురైనప్పుడు, శ్రీనివాస్ తనని తాను బ్యాలెన్స్ చేసుకోవడానికి ప్రకాష్‌ను పట్టుకున్నాడు. ఆ చీకటిలో శ్రీనివాస్ చేయి అనుకోకుండా ప్రకాష్‌ తొడలపై పడింది. ఆ స్పర్శ ఎంతో ఎలక్ట్రిక్‌గా అనిపించింది. శ్రీనివాస్ తన చేతిని వెనక్కి తీసుకోలేదు, ప్రకాష్ కూడా అభ్యంతరం చెప్పలేదు. ఆ నిశ్శబ్దమే వారిద్దరి మధ్య ఒక అంగీకారాన్ని తెలిపింది.

వారిద్దరి మధ్య ఉద్వేగం పెరిగిపోయింది. చుట్టుపక్కల ప్రయాణికులంతా నిద్రలోకి జారుకున్నారని నిర్ధారించుకున్నాక, ప్రకాష్ శ్రీనివాస్ చెవిలో మెల్లగా గుసగుసలాడాడు, "చివరలో ఉన్న బాత్రూమ్... అక్కడ ఎవరూ ఉండరు."

శ్రీనివాస్ తల ఊపాడు. అతని గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. వారు నెమ్మదిగా లేచి ఆ చిన్న బాత్రూమ్ వైపు వెళ్లారు.

ఆ ఇరుకైన బాత్రూమ్‌లో బయటి ప్రపంచంతో సంబంధం తెగిపోయింది. అక్కడ స్థలం చాలా తక్కువగా ఉండటంతో, ప్రకాష్ నేరుగా శ్రీనివాస్ యొక్క వెచ్చని గుండెకు ఆనుకుని నిలబడాల్సి వచ్చింది. శ్రీనివాస్ తన బలిష్టమైన చేతులతో ప్రకాష్‌ను దగ్గరకు తీసుకున్నాడు.

"మనం బర్త్ దగ్గర కూర్చున్నప్పటి నుండే నా మనసులో ఇదే ఉంది," అని శ్రీనివాస్ ప్రకాష్ మెడ దగ్గర మెల్లగా అన్నాడు.

"నాకు కూడా అలాగే అనిపించింది," అని ప్రకాష్ కళ్లు మూసుకుని ఆ వెచ్చదనంలో మునిగిపోయాడు. రైలు కదలికలు వారిలోని ఉత్సాహాన్ని మరింత పెంచాయి. అలా ఆ రాత్రి వారి ప్రయాణం ఒక మధురమైన అనుభవంగా మారిపోయింది.

శ్రీనివాస్ తన బలిష్టమైన చేతులతో ప్రకాష్ భుజాలను పట్టుకుని తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. ప్రకాష్ తల దించుకుని ఉన్నాడు, అతని ముఖం సిగ్గుతో మరియు ఆవేశంతో ఎర్రబడింది.

"ప్రకాష్..." శ్రీనివాస్ నెమ్మదిగా పిలిచాడు. "నేను నీకంటే చాలా పెద్దవాడిని. నీకు ఇది ఇబ్బందిగా లేదు కదా?"

ప్రకాష్ తల పైకెత్తి శ్రీనివాస్ కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆ కళ్ళలో ఉన్న ఆత్మీయత అతనికి ఒక రకమైన ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. "లేదు శ్రీనివాస్ గారు.. నిజం చెప్పాలంటే, బర్త్ మీద మీ చేయి నాకు తగిలినప్పుడే నాలో ఏదో తెలియని అలజడి మొదలైంది. మీ లాంటి ఒక పద్ధతైన వ్యక్తితో ఇలా ఉండటం నాకు చాలా ఇష్టంగా ఉంది."

ఆ మాట వినగానే శ్రీనివాస్ ముఖంలో ఒక చిరునవ్వు మెరిసింది. ఆయన తన బొద్దుగా ఉన్న చేతితో ప్రకాష్ గడ్డాన్ని మెల్లగా నిమిరాడు. "నీ వయసులో ఉన్న అబ్బాయిలు నా లాంటి వాళ్ళను పట్టించుకుంటారని నేను అస్సలు అనుకోలేదు. కానీ నీ స్పర్శ నాకు కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇస్తోంది."

"వయసుతో నాకేం సంబంధం లేదు," ప్రకాష్ గుసగుసలాడాడు, శ్రీనివాస్ విశాలమైన చాతిపై తన చేతులు వేస్తూ. "మీలో ఉన్న ఈ వెచ్చదనం, ఈ నిండుతనం నాకు చాలా నచ్చాయి. ఈ రాత్రికి మనమిద్దరం మాత్రమే ఉన్నాం."

శ్రీనివాస్ అతన్ని మరింత దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. వారిద్దరి మధ్య ఉన్న దూరం పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. "ఐతే, ఈ ప్రయాణం మనకి ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోవాలి," అని అంటూ శ్రీనివాస్ ప్రకాష్ ను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.

ప్రకాష్ అతని కౌగిలిలో ఒదిగిపోతూ, "ఖచ్చితంగా.. ఈ రైలు ఎప్పటికీ ఆగకూడదని కోరుకుంటున్నాను," అన్నాడు. ఆ ఇరుకైన చోటులో, వారు ఒకరినొకరు ఆస్వాదిస్తూ, ఆ రాత్రిని అత్యంత మధురంగా మార్చుకున్నారు.

శ్రీనివాస్ తన చొక్కా గుండీలను ఒక్కొక్కటిగా విప్పుతుంటే, ప్రకాష్ అతనికి సహాయం చేశాడు. శ్రీనివాస్ యొక్క విశాలమైన, బొద్దుగా ఉన్న శరీరం ప్రకాష్ కళ్ళముందు సాక్షాత్కరించింది. ప్రకాష్ కూడా తన బట్టలను విడిచిపెట్టి, శ్రీనివాస్ ముందు నగ్నంగా నిలబడ్డాడు. ఆ ఇరుకైన చోటులో వారిద్దరి శరీరాలు ఒకదానికొకటి రాసుకుంటూ వెచ్చదనాన్ని పంచుకున్నాయి.

శ్రీనివాస్ తన మెత్తని, బలమైన చేతులతో ప్రకాష్ శరీరాన్ని నిమురుతూ అతన్ని తన వైపుకు లాక్కున్నాడు. ప్రకాష్, శ్రీనివాస్ యొక్క నిండుగా ఉన్న చాతికి ఆనుకుని పరవశించిపోయాడు. రైలు కదులుతున్న కొద్దీ వారి శరీరాల మధ్య స్పర్శ మరింత గాఢమైంది. శ్రీనివాస్ అనుభవం, ప్రకాష్ ఉత్సాహం కలిసి ఆ రాత్రిని మరపురానిదిగా మార్చాయి.

వారిద్దరూ ఒకరినొకరు గాఢంగా హత్తుకుని, ఆ ఏకాంతాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించారు. ఎటువంటి మాటలు లేకుండానే, కేవలం స్పర్శతోనే వారి భావాలను పంచుకున్నారు. ఆ ఇరుకైన గదిలో ఆ రాత్రి వారు గడిపిన ప్రతి క్షణం వారిద్దరి మధ్య ఒక బలమైన బంధాన్ని ఏర్పరిచింది.

Note: ఈ కథలు చదువుతున్నప్పుడు మీకు గనుక మొడ్డ లెగిస్తే... మీరు నా కథకి  కనెక్ట్ అయినట్టు.. అప్పుడు ఒక లైక్ చేయండి.